Avreise Ko Lanta 07.45. Minibussen kom kjørande, et lite sekund såg det ut som me nesten ikkje skulle få plass til baggasjen og kånn sjølve. Men det gjekk så bra! Me blei raskt enige om at bussen var full nå. Etter ti min kjøring, og to nye stopp klarte dom å presse inn enda fire følk. Jauda, satt som sild i tønne, med baggsje pressa inn overelt. Dagens plan om å rømme vekk frå Svenskane, gjekk til dundas i samme slengen. Me havna begge to vedsida, eller satt nesten satt oppå to svenske jenter som au prøva å kommå seg vekk frå svenskane, hehe;) Heldigvis viste deg seg at dom var frå sjølvaste Borås. Me hadde det moro med Boråsvennene kåns på den på den seks timer lange bussturen. Sjåføren var Thailands svar på Emanuel Desperados. Lese, drikke, sove eller i det heile tatt slappe av var heilt uaktuelt før han fekk beskjed om å “slow down, slow down”. Mista båten til Langkawi, måtte vente to timer i havna. Etter ti timer på farten kom me fram til Langkawi. Sitat Tom Roar “skulle nesten tru me hadde komme til et nytt land” , og jau det stemte jo! Det blei full klaff når me kom på hotellet; Hotellet var ruskut og me var ruskut og øre etterå ha bevega kånn enda ein time lengere vekk frå Norge.
07.01.2014
Turfeber 
Hahaha, den fullpackade minibussen. 😀
Haha, ja det var turen sin det. Glømmer ikkje den:)
Husker godt noen sånn bussturer! Ganske så trangt! Det beste var de gangene du ble lovt stor buss med goood plass når du kjøpte billetter og det dukker opp en liten van hvor du får vakumeffekten når dørene åpnes.. Men det er jo litt av opplevelsen 😉
Jada, det er jo det me husker når me kjem heim;)